JAK ĆWICZYMY KOORDYNACJĘ WZROKOWO - RUCHOWĄ

Jesteś tu: » Strona startowa » Grupa III » JAK ĆWICZYMY KOORDYNACJĘ WZROKOWO - RUCHOWĄ

JAK ĆWICZYMY KOORDYNACJĘ WZROKOWO - RUCHOWĄ

 

Koordynacja wzrokowo-ruchowa jest ważna w harmonijnym rozwoju dziecka oraz

 w procesie nabywania przez niego  różnych umiejętności. Cechuje się przede wszystkim tym, że dziecko powinno mieć zharmonizowaną pracę ruchów gałek ocznych z ruchami całego ciała.

 Koordynacja wzrokowo-ruchowa nie jest czynnikiem wrodzonym,  dlatego ważne jest, aby od najmłodszych lat dziecko było zachęcane do różnych zabaw (zwłaszcza tych, które wymagają ruchu).

Rozwój ruchowy dziecka odgrywa zasadniczą rolę w procesie nabywania współpracy pomiędzy oczami a ruchem całego ciała. Dobra koordynacja wzrokowo-ruchowa jest niezbędna do wykonywania wielu codziennych czynności takich jak: pisanie, rysowanie, manipulowanie, ćwiczenia gimnastyczne czy nawet ubieranie lub inne czynności samoobsługowe.                                                                                                                                             

W wieku przedszkolnym dziecko bardzo intensywnie doskonali koordynację tułowia i kończyn. Proces ten jest bardzo złożony, ponieważ obejmuje nie tylko harmonijną współpracę różnych grup mięśniowych w momencie wykonywania jakiegokolwiek ruchu przez dziecko, lecz także momenty zwalniania napięcia mięśni, aż do całkowitego zaprzestania ruchu.


Dzieci, które mają słabo rozwiniętą koordynację wzrokowo-ruchową, mogą przejawiać trudności w:

•          samoobsłudze, czyli w samodzielnym ubieraniu się, posługiwaniu się sztućcami,

•          zabawach grupowych, gdzie trzeba złapać, rzucić, kopnąć, np. piłkę, woreczek,

•          rysowaniu, malowaniu, wycinaniu, pisaniu, czytaniu,

•          posługiwaniu się narzędziami i przedmiotami codziennego użytku,

•          staniu na jednej nodze, jeździe na rowerze czy hulajnodze.

 

Propozycje ćwiczeń dla dzieci;

v     Ćwiczenia w marszu:

marsz na palcach;

marsz chodem bociana;

marsz wokół sali z ćwiczeniem w reagowaniu na sygnał słowny: stój, naprzód;

v     Ćwiczenia w biegu:

bieg z podskokami,

v     Ćwiczenia na równoważni

posuwanie się bokiem;

obracanie się na ławeczce;

v     Zabawy skoczne:

skoki jedno i obunóż;

skoki przez przeszkody płaskie, aż do podwyższonych;

skoki z przyborami;

v     Zabawy z woreczkami:

rzucanie i chwyt woreczka obiema rękami;

rzucanie i chwyt woreczka jedną ręką;

rzucanie i chwytanie woreczka w ruchu itd.

v     Kreślenie dużych płynnych linii:

Palcem ( przyborem) w powietrzu;

patykiem na piasku;

kolorową kredą na tablicy, na asfalcie;

kredkami na dużych arkuszach;

farbami na większych płaszczyznach.

v     Obrysowywanie gotowych szablonów o prostych kształtach np. koło, kwadrat, romb, trójkąt;

Rysowanie szlaczków na kratkowanym papierze;

Rysowanie po konturach, łączenie punktów,

Malowanie palcami.

Łączenie kolorową kredką wyznaczonych punktów.

Zagadki rysunkowe.

Labirynty.

v     Wycinanki różnego typu.

Kopiowanie obrazków przez kalkę techniczną lub z użyciem pisaków sucho ścieralnych na folii;.

v     Lepienie z plasteliny, masy solnej, modeliny;

v     Gry zręcznościowe.

 

Bibliografia

Bogdanowicz M., Integracja percepcyjno-motoryczna. Teoria, diagnoza, terapia, CMPP-P MEN, Warszawa 1997.

Bogdanowicz M., Metoda Dobrego Startu, WSiP, Warszawa 1965. Bogdanowicz M., Przygotowanie do nauki pisania, Harmonia, Gdańsk

Domagalska M., Odczuwam – Patrzę – Działam, Adsum, Kraków 2004.